Frie Flamend

In dit werk onderzoekt de kunstenaar de spanning tussen kwetsbaarheid en constructie. Centraal staat porselein: een materiaal dat tegelijk verfijnd en onverbiddelijk is. Gedurende het voorbije jaar werd dit gecombineerd met rietvlechten, een ambachtelijke en dragende techniek met historische wortels in overleving en gebruik.

De ontmoeting tussen beide materialen brengt objecten voort waarin fragiliteit en veerkracht elkaar voortdurend onder druk zetten. Waar het porselein kan breken, houdt het vlechtwerk samen. Deze fysieke relatie weerspiegelt een onderzoek naar controle en de grenzen van maakbaarheid.

Het markeert een verschuiving binnen de praktijk van de kunstenaar: waar porselein eerder autonoom functioneerde, ontstaat nu een dialoog met een dragend materiaal. De werken bewegen zich tussen object en lichaam, tussen steun en breekbaarheid.

Bij elk werk hoort een gedicht. De combinatie van beeld en tekst verdiept de beleving en nodigt de toeschouwer uit tot een meerlagige, persoonlijke ervaring.

DE KRACHT VAN BROOSHEID